Η αποκάλυψη ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών (ΙΣΑ) είχε ενημερωθεί ήδη από το 2014 για καταγγελία σε βάρος της γιατρού που κατηγορείται στην υπόθεση θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη θέτει νέα ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο οι επαγγελματικοί σύλλογοι διαχειρίζονται αναφορές που αγγίζουν ζητήματα ψυχικής υγείας ανηλίκων. Το γεγονός ότι υπήρξε προγενέστερη έγγραφη αναφορά — έστω και για διαφορετικό περιστατικό — δεν σημαίνει αυτομάτως ευθύνη, αλλά αλλάζει το πλαίσιο μέσα στο οποίο εξετάζεται σήμερα η υπόθεση.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, γονέας ανήλικης είχε υποβάλει έγγραφη αναφορά στον ΙΣΑ σχετικά με ιατρική βεβαίωση που είχε χορηγήσει η κατηγορούμενη γιατρός και η οποία αφορούσε την ψυχική υγεία του παιδιού. Η αναφορά εκείνη έφτασε στον Σύλλογο το 2014, δηλαδή αρκετά χρόνια πριν από την υπόθεση που βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο. Πρόκειται για διαφορετικό περιστατικό από εκείνο του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, γεγονός που ο ΙΣΑ επικαλείται για να οριοθετήσει τη δική του θέση.
Τι απαντά ο ΙΣΑ για την παλαιότερη αναφορά
Ο Σύλλογος ξεκαθαρίζει ότι δεν υπήρξε έγγραφη καταγγελία που να αφορά τη λειτουργία του ιδιωτικού ιατρείου της γιατρού. Επιβεβαιώνει, ωστόσο, ότι το 2014 είχε υποβληθεί έγγραφη αναφορά σε βάρος της για διαφορετικό περιστατικό — αυτό της βεβαίωσης ψυχικής υγείας ανηλίκου. Η διάκριση αυτή έχει ουσιαστική σημασία: άλλο πράγμα είναι μια καταγγελία για τον τρόπο άσκησης του ιατρικού επαγγέλματος σε ένα συγκεκριμένο περιστατικό και άλλο μια καταγγελία για τις συνθήκες λειτουργίας μιας δομής. Ο ΙΣΑ επιμένει ότι στη δεύτερη κατηγορία δεν υπάρχει καταγεγραμμένη έγγραφη καταγγελία σε βάρος της γιατρού.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι τι απέγινε εκείνη η αναφορά του 2014. Ο Σύλλογος δεν έχει, μέχρι στιγμής, δώσει στη δημοσιότητα λεπτομέρειες για την πορεία της — αν δηλαδή εξετάστηκε από αρμόδιο πειθαρχικό όργανο, αν οδήγησε σε κάποια απόφαση ή αν αρχειοθετήθηκε. Η σιωπή σε αυτό το σημείο τροφοδοτεί την κριτική ότι οι σύλλογοι λειτουργούν με αργούς ρυθμούς και χαμηλή διαφάνεια όταν πρόκειται για έλεγχο των μελών τους.
Γιατί αφορά τον πολίτη
Η υπόθεση δεν είναι μόνο νομική. Αγγίζει τον τρόπο με τον οποίο εκδίδονται βεβαιώσεις ψυχικής υγείας για ανηλίκους και το κατά πόσο αυτές ελέγχονται. Ένας γονέας που διαφωνεί με μια τέτοια βεβαίωση έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στον ΙΣΑ, αλλά η αποτελεσματικότητα αυτής της διαδικασίας εξαρτάται από την ταχύτητα και τη σοβαρότητα με την οποία την αντιμετωπίζει ο Σύλλογος. Όταν μια αναφορά του 2014 συζητείται το 2026 στο πλαίσιο ποινικής υπόθεσης, το ερώτημα για την αξιοπιστία του πειθαρχικού ελέγχου τίθεται αυτόματα.
Ο ΙΣΑ καλείται τώρα να εξηγήσει όχι μόνο τι γνώριζε, αλλά και τι έκανε με όσα γνώριζε. Η απάντηση ότι δεν υπήρξε καταγγελία για το ιατρείο δεν απαντά στο ερώτημα τι συνέβη με την αναφορά για τη βεβαίωση. Για τους πολίτες, το διακύβευμα είναι απλό: αν ένας επαγγελματικός σύλλογος ενημερώνεται για μια σοβαρή αναφορά και δεν την αξιοποιεί εγκαίρως, η εποπτεία του ιατρικού επαγγέλματος χάνει την αξιοπιστία της. Η υπόθεση Μαζωνάκη φέρνει στην επιφάνεια ένα ζήτημα που ξεπερνά τα πρόσωπα: το πόσο έγκαιρα και διαφανώς λειτουργούν οι μηχανισμοί ελέγχου των γιατρών στη χώρα.
