Νέα ερωτήματα για τον έλεγχο στο ιατρείο της οδού Καρνεάδου προκαλεί το έγγραφο που φέρεται να δείχνει ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών είχε από τον Σεπτέμβριο του 2026 στα χέρια του τιμολόγιο για συσκευή πλασμαφαίρεσης. Το κρίσιμο σημείο δεν είναι μόνο η ύπαρξη του μηχανήματος, αλλά το πώς αξιολογήθηκε τότε από τους αρμόδιους ελεγκτικούς μηχανισμούς.
Η υπόθεση συνδέεται με το ιατρείο όπου ο Γιώργος Μαζωνάκης υποβλήθηκε σε πλασμαφαίρεση και έχασε τη ζωή του. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το τιμολόγιο που είχε περιέλθει στον ΙΣΑ αφορούσε ιατρική συσκευή πλασμαφαίρεσης, η οποία φέρεται να παρουσιάστηκε ως «προσάρτημα» σε συσκευή οζονοθεραπείας. Αυτή η περιγραφή είναι κομβική, επειδή αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να έγινε αντιληπτός ή να καταγράφηκε ο εξοπλισμός κατά τον έλεγχο.
Οι πληροφορίες αναφέρουν πλέον ότι ο Ιατρικός Σύλλογος εξετάζει εσωτερικό έλεγχο στους ίδιους τους ελεγκτές. Ένας τέτοιος έλεγχος, εφόσον προχωρήσει, θα πρέπει να απαντήσει σε συγκεκριμένα ερωτήματα: ποιος είδε το τιμολόγιο, πώς χαρακτηρίστηκε η συσκευή, αν ζητήθηκαν πρόσθετες διευκρινίσεις και αν υπήρχε επαρκής εικόνα για το είδος των πράξεων που πραγματοποιούνταν στο ιατρείο.
Γιατί έχει σημασία το τι γνώριζε ο ΙΣΑ από το 2026
Στις υποθέσεις που αφορούν ιατρικές πράξεις και εξοπλισμό, η χρονική ακολουθία έχει μεγάλη σημασία. Αν ένας εποπτικός φορέας είχε στα χέρια του έγγραφο για συγκεκριμένη ιατρική συσκευή ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2026, τότε το ερώτημα μετατοπίζεται από το «αν υπήρχαν στοιχεία» στο «πώς αξιοποιήθηκαν τα στοιχεία». Δεν αρκεί να υπάρχει ένα έγγραφο σε φάκελο· πρέπει να έχει αξιολογηθεί σωστά, ιδίως όταν αφορά μηχάνημα που συνδέεται με επεμβατική ή εξειδικευμένη ιατρική διαδικασία.
Η πλασμαφαίρεση δεν είναι μια απλή παροχή ευεξίας. Πρόκειται για ιατρική πράξη που απαιτεί σαφείς ενδείξεις, κατάλληλη υποδομή και αυστηρή τήρηση πρωτοκόλλων. Γι’ αυτό η ακριβής ταυτοποίηση του εξοπλισμού, η καταγραφή της χρήσης του και η διασταύρωση με τις άδειες και τις δηλωμένες υπηρεσίες ενός ιατρείου δεν είναι τυπική λεπτομέρεια. Είναι μέρος της προστασίας του ασθενούς.
Τι πρέπει να ξεκαθαρίσει ο εσωτερικός έλεγχος
Το βασικό ζητούμενο είναι αν οι προηγούμενοι έλεγχοι ήταν ουσιαστικοί ή περιορίστηκαν σε τυπική εξέταση εγγράφων. Αν η συσκευή εμφανίστηκε ως «προσάρτημα» άλλου μηχανήματος, πρέπει να διαπιστωθεί αν αυτός ο χαρακτηρισμός έγινε δεκτός χωρίς τεχνική και ιατρική επαλήθευση. Πρέπει επίσης να φανεί αν υπήρξε επικοινωνία με ειδικούς, αν ζητήθηκαν πιστοποιήσεις και αν ελέγχθηκε η πραγματική χρήση του εξοπλισμού στον χώρο.
Για τους πολίτες, η υπόθεση αφορά κάτι ευρύτερο από ένα συγκεκριμένο ιατρείο. Αφορά την εμπιστοσύνη ότι οι έλεγχοι σε χώρους υγείας δεν γίνονται μόνο μετά από μια τραγωδία, αλλά λειτουργούν προληπτικά. Όταν υπάρχουν έγγραφα, τιμολόγια και ενδείξεις για εξοπλισμό υψηλής ευθύνης, οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να εξετάζουν όχι μόνο την ύπαρξή τους, αλλά και το τι σημαίνουν στην πράξη.
Το επόμενο βήμα είναι να αποσαφηνιστεί αν υπήρξαν παραλείψεις, παρερμηνείες ή κενά στον έλεγχο. Μόνο έτσι μπορεί να δοθεί καθαρή απάντηση στο πιο κρίσιμο ερώτημα της υπόθεσης: αν τα διαθέσιμα στοιχεία υπήρχαν εγκαίρως, γιατί δεν οδήγησαν σε πιο βαθύ και συγκεκριμένο έλεγχο πριν φτάσει η υπόθεση στο σημερινό σημείο.
